ΕκτύπωσηSend by email

Σύντομα πρόκειται να ανακοινωθούν τα νέα τεκμήρια διαβίωσης τα οποία σχεδιάζει η κυβέρνηση και τα οποία λέγεται ότι θα είναι δίκαια και ήπια. Φαίνεται όμως ότι ένα από τα τεκμήρια αυτά θα είναι και οι πιστωτικές κάρτες και οι αγορές και δαπάνες που θα γίνονται με αυτές.

Αυτό όμως μάλλον αποτελεί παρερμηνεία της έννοιας της πιστωτικής κάρτας. Ο καταναλωτής διευκολύνεται καθημερινά αγοράζοντας αγαθά, τα οποία δεν εξοφλεί τη στιγμή εκείνη, αλλά μεταθέτει την εξόφλησή τους σε χρόνο που τον εξυπηρετεί καλύτερα. Επίσης, μέσω της πιστωτικής κάρτας μπορεί να εξοφλεί τις αγορές του με δόσεις, ενώ ακόμα με την κατάλληλη κάρτα έχει τη δυνατότητα να αποσύρει μετρητά που πιθανόν να χρειαστεί κάποια στιγμή.

Η πιστωτική κάρτα αποβαίνει τελικά σε όφελος και του καταναλωτή και των εμπόρων, βοηθώντας μάλιστα και στη ρευστότητα της αγοράς. Η χρήση της δε μπορεί να σημαίνει αυτόματα οικονομική ευρωστία του καταναλωτή, το αντίθετο μάλιστα, δεδομένου ότι αποτελεί παράταση εκταμίευσης λόγω στενότητας μετρητών, ενώ σε περίπτωση οικονομικής άνεσης, ουδείς θα ήθελε να επιβαρύνεται με τόκους.